NonŹródła:Ustawa zasadnicza Intercywity Krawężnej

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Intercywita Krawężna, zwana krócej Krawędzią – państwo o niezidentyfikowanym statusie narodowym, ze zróżnicowanym profilem mentalnym obywateli, obejmujące powierzchnię wszystkich granic międzykrajowych[1]. Mieszkańców Intercywity Krawężnej nazywa się Krawężnikami, a mieszkanki – Krawężnicami.[2]


Konstytucja
Intercywity Krawężnej
z dnia 32 grudnia 2000 r.


PREAMBUŁA


My, Podmiot Krawędzi – wszyscy obywatele Intercywity,

jesteśmy osobami wolnymi od wszelkich państwowych roszczeń,

zgodnie z dostojną i uświęconą kartezjańską regułą,

iż punkt leżący na granicy nie należy do żadnej ze stron.

Jednocześnie nasze wartości obejmują

wszelkie skrajne postawy i postępowania,

by tym samym móc w pełni uczestniczyć

w życiu intelektualnym własnym i innych osób.

Pomni doświadczeń naszych przodków,

wyczerpanych przez sumienne próby własnego rozwoju,

a także niezrozumienie człowieczego społeczeństwa,

które skazywało nas na samotną walkę z wewnętrzną pustką,

gdyż nie wyobrażało sobie tak intensywnych stanów,

ustanawiamy Konstytucję Intercywity Krawężnej,

pragnąć określić jej podstawowe prawa,

podkreślające przyrodzoną wolność podmiotów,

a także umożliwiające im kompletność nauki.

Wszystkich, którzy dla dobra Pierwszej Intercywity tę Konstytucję będą stosowali,

wzywamy, aby czynili to, dbając o zachowanie przyrodzonej godności istoty osobowej,

jej prawa do wolności i obowiązku solidarności z innymi,

a poszanowanie tych zasad mieli za niewzruszoną podstawę Intercywity Krawężnej.


Rozdział I
Postanowienia ogólne


1. Twór nosi nazwę Intercywity Krawężnej, ze względu na jego pograniczne położenie względem podziału administracyjnego świata.
2. Intercywita Krawężna jest zrzeszeniem osób fizycznych, które na skutek niedostatecznej dawki dzieciństwa – w wyniku ograniczającej działalności istot zwanych dalej ludźmi – doznały nieodwracalnej szkody moralnej.
3. Intercywita jest tworem niepodległym i niezależnym aż do chwili totalnej globalizacji.


Rozdział II
Cele działania i ich realizacja


1. Celem Intercywity nie jest zgromadzenie żadnej grupy etnicznej ani narodowej. Nie reprezentuje interesów żadnej uznawanej grupy społecznej.
2. Celem Intercywity jest natomiast możliwość aktywnego życia i rozwoju wszystkich Osób, które stały się jego członkami na skutek wytrącenia stanu psychicznego z równowagi poprzez złośliwość ludzi bądź na skutek naturalnej skłonności do samorealizacji poprzez intensywne doświadczanie wszelakich stanów emocjonalnych.
3. Obywatele Intercywity realizują swe cele poprzez:
  • rozmowy we własnym towarzystwie, które jest świadkiem i analizatorem stanów emocjonalnych jednostek oraz wypełniające pustkę, która u jednostek się pojawia (klasa samowystarczalna);
  • poszukiwanie wśród ludzi żywicieli, którzy będą pełnili powyższe funkcje (klasa humanistyczna);
  • poszukiwanie wypełniaczy pustki wśród rozrywek (klasa hedonistyczna);
  • bycie źródłem zarobku psychologów i psychiatrów.


Rozdział III
Obywatele – prawa i obowiązki


1. Obywatelami Intercywity mogą być osoby fizyczne o wieku mentalnym nieprzekraczającym 20 lat.
2. Obywatele Intercywity mają indywidualną, krawężną tożsamość. Nie są ani ludźmi, ani zwierzętami, ani przedstawicielami innych królestw; nie są także przedstawicielami płci żeńskiej czy męskiej, chociaż zachowania tzw. kobiety mogą być kojarzone z ich postępowaniami.
3. Obywatelstwo można otrzymać z rąk najbliższego psychologa i/lub psychiatry.
4. Istnieje również możliwość pośmiertnego przyznania obywatelstwa z tytułu okoliczności towarzyszących zgonowi.
5. Do wyżej wymienionych okoliczności nie zaliczają się żadne klęski żywiołowe ani inne wydarzenia losowe, chyba, że osoba nie przebywała na miejscu zdarzenia w chwili jego rozpoczęcia.
6. Obywatelstwo Krawężnej nie musi być stałe; zaprzeczałoby to naturze samego obywatelstwa. Często bywa ono czynnikiem wstępnym do ubiegania się o obywatelstwo krajów sprzymierzonych.
7. Intercywita posiada obywateli:
  • młodych, których wiek mentalny pokrywa się z metryką – przeżywających w szkole koszmar przebywania w jednej klasie z ludźmi;
  • pośrednich, którzy walczą o przetrwanie w domach akademickich wśród dzikich sąsiadów, a po opowiedzeniu swej historii wybranemu człowiekowi czują się jak skunksy;
  • całkiem dorosłych, których jedyne zajęcia to tańczenie po pustym domu bądź zanurzanie się w wirtualnej rzeczywistości. Niektórzy odzwyczaili się od seksu oraz jedzenia, choć nie picia;
  • w każdym wieku, którzy chcą odpocząć i zwiększyć statystykę urlopowiczów z powodu wyczerpania, którzy stanowią 10% obywateli.
8. Obywatelami Intercywity nie mogą być pedofile. Wykrycie pedofila skutkuje jego natychmiastową deprywacją sensoryczną z zachowaniem świadomości[3].
9. Obywatele mają prawo do:
  • ujawniania krawężnej tożsamości poprzez kwestionowanie wyobrażeń obiektów ludzkich o nich samych;
  • wyrażania intensywnych emocji pozytywnych i negatywnych w każdym momencie;
  • zmiany stanu na przeciwny, jak wyżej;
  • czarno-białego postrzegania natury wszelkiego typu zjawisk;
  • szacunku ze strony innych Obywateli przejawiającego się uczestniczeniem w ich stanach;
  • w czasie emigracji, idealizowania obiektów ludzkich w celu poczucia przywiązania;
  • unikania odrzucenia przez obiekt ludzki;
  • pogardy obiektem ludzkim w wypadku odrzucenia lub ignorancji;
  • zaniechania starań o kontakty z obiektami ludzkimi po odrzuceniu (w wyniku wyczerpania);
  • uczucia pustki wynikającej z niezdolności samorealizacji i wyrażenia w społeczeństwie;
  • możliwości zastąpienia pustki poprzez kontakty z Obywatelami, z obiektami ludzkimi bądź wniknięcie w rozrywkę;
  • gdy to nic nie daje, proszenia w powyższym przypadku o zwiększenie statystyki urlopowiczów (jak trzy punkty wyżej).
10. Obywatele mają obowiązek:
  • bycia skrajnym introwertykiem w przypadku przebywania pośród nieuświadomionych obiektów ludzkich;
  • informowania zaznajomionych obiektów ludzkich o swoim obywatelstwie;
  • testowania cierpliwości i wierności zaznajomionych obiektów ludzkich w celu sprawdzenia, czy na pewno nadają się na żywiciela;
  • płacenia podatku od wyrwanych włosów z głowy – dwa grosze za każdy włos.
11. Przyjmuje się, iż honorowe obywatelstwo Intercywity zostało przyznane następującym osobom:
  • Vincentowi van Gogh,
  • Adolfowi Hitlerowi[4],
  • Marylin Monroe,
  • księżnie Dianie Spencer,
  • ok. 2/3 poetów przeklętych,
  • ok. 1/4 współczesnych celebrytów niezaliczonych wyżej ze względu na to, że nie są poetami,
  • Konradowi z Awarii kontenera.


Rozdział IV
Władze Intercywity


1. Władzą Intercywity jest WSEZR (Wachlarz Stanów Emocjonalnych Zawsze Rozłożony) udzielający swojego poparcia dowolnej liczbie osób.
2. Sprawuje on władzę absolutną aż do pójścia na urlop wszystkich jego obywateli.
3. W przypadku konfliktu co najmniej półtorej osoby uznaje się, iż WSEZR jest chwilowo niezdolny do władzy i posiedzenie rozpoczyna się od nowa z udziałem dzbanka zielonej herbaty.


Rozdział V
Przepisy Porządkowe


1. Uprasza się o nieinformowanie obiektów ludzkich o istnieniu państwa, jeżeli widnieje u nich prawdopodobieństwo iż poszukują azylu politycznego.
2. Składanie skarg na tak zwany burdel pod deklem jest zamachem na rację stanu.


Przypisy

  1. Czyli równą 0, bo nie da się policzyć jej pola
  2. Nie chodzi tu o drogówkę! Gdyby drogówka była taka, jak oni, nikt nie miałby odwagi popełnić nawet najmniejszego wykroczenia.
  3. To nie tylko strach, ale i hańba. Uwierzcie.
  4. Nawet tutaj musiał się wepchać?! Polskie miasta nie wystarczą?